HART voor de GGZ blog

patientgericht-communiceren-in-de-ggz.png

Nieuwe ggz begint bij nieuwe taal

Als taal ons denken vormt, begint een nieuwe, herstelondersteunende ggz bij een nieuwe, herstelondersteunende taal.

Patiëntgericht communiceren in de ggz dient als inspiratiebron voor alle hulpverleners in de ggz, al dan niet in opleiding, die samen met hun patiënten of cliënten willen werken aan herstel. Op 1 februari verschijnt de tweede – geheel herziene – druk van dit leerboek bij Boom Uitgevers.

Waarom

Het succes van ieder (behandel)contact in de ggz valt of staat bij de kwaliteit van de relatie tussen hulpverlener en patiënt of cliënt, en communicatie is daarin het belangrijkste instrument. De afgelopen jaren is er veel veranderd, zowel in de maatschappij als in de ggz. Met de komst van de herstelbeweging (Wilma Boevink), positieve gezondheid (Machteld Huber) en persoonlijke psychiatrie (Jim van Os en Philippe Delespaul) is ook het communiceren in de ggz veranderd. De relatie tussen hulpverlener en patiënt of cliënt is respectvoller en gelijkwaardiger geworden, ieder als expert op het eigen gebied, terwijl naasten veel meer dan voorheen betrokken worden bij de zorg.

Waarom patiëntgericht? 

Waarom heet het patiëntgerichte communicatie? En niet bijvoorbeeld cliëntgericht, of gewoon mensgericht? Patiëntgerichte communicatie is de vertaling van wat in Engelstalige landen patient- centered communication wordt genoemd. In de VS, Canada en Engeland DE wijze van communiceren die aan studenten wordt onderwezen. Het is goed onderzocht en effectief. Het vergroot tevredenheid bij patiënten, naasten en hulpverleners, en levert gezondheidseffecten op.

De taal van compassie

Patiëntgericht communiceren is een compassievolle wijze van communiceren, gericht op herstel, eigen regie en empowerment. Hulpverlener en cliënt zijn beiden expert op het eigen gebied, terwijl naasten zoveel mogelijk betrokken worden bij de zorg. Naast rogeriaanse waarden als echtheid, respect, acceptatie en empathie, is een patiëntgerichte houding gebaseerd op openheid, professionele nabijheid en compassie. De patiëntgerichte hulpverlener is flexibel, past zich aan de cliënt en diens omstandigheden aan, maar blijft wel zichzelf.

De taal van herstel

In deze tweede druk van Patiëntgericht communiceren in de ggz zijn veel eigentijdse, herstelondersteunende concepten geïntegreerd. Patiëntgericht communiceren was altijd al gericht op het versterken van wat er goed gaat, en waar de patiënt of cliënt goed in is. Eigen regie en empowerment lopen als een rode draad door het boek. Hoofdstukken als Samen een behandelplan maken, In gesprek met naasten en Samen beslissen over medicatie zijn daar een mooi voorbeeld van. Twee nieuwe hoofdstukken Autisme en Herstelondersteunende taal zijn samen met ervaringsdeskundigen geschreven.

Ook app MedCom is geheel herzien en gratis te installeren als snelle ‘desktop’ referentie.

 


Reviews op Bol.com bij de eerste druk:

Zeer informatief en handzaam. Een praktijkgericht en heel veelzijdig boek zonder nodeloze theoretische zwaarmoedigheid. Daarom ook goed toegankelijk en direct toepasbaar. Niet alleen voor de dagelijkse praktijk maar ook (een handig naslagwerk) bij lastige situaties.Een absolute aanrader, ook voor de al meer ervaren zorgverlener.”

Must have. Dit boek is een echte “must have” voor hulpverleners die werkzaam zijn in de psychiatrie. Het leest prettig door de voorbeelden en de handige indeling.”

Waardevolle bijdrage tot goed herstel. Goed dat dit boek geschreven is. Ik ben er, ooit zelf patiënt, erg enthousiast over. Ik weet zeker dat een behandeling door patiëntgerichte communicatie meer succesvol kan verlopen. Helaas weet ik ook uit ervaring wat miscommunicatie of liever gezegd geen (!) communicatie met een patiënt kan doen. Patiëntgerichte communicatie is naar mijn idee meer dan gesprekstechniek en/of op een professionele toon vragen stellen …. Door van mens tot mens te praten kom je pas echt verder. Een gesprek van mens tot mens kan wonderen verrichten. Er is eerder vertrouwen en als er vertrouwen is dan wordt er veel meer gezegd en veel meer gehoord.
Dit boek zou eigenlijk verplichte literatuur moeten worden voor iedereen die betrokken is bij patiënten/cliënten binnen de geestelijke gezondheidszorg c.q. verslavingszorg.”

Remke van StaverenNieuwe ggz begint bij nieuwe taal
Deel deze blog